استقلال فرهنگی

هدف سایت استقلال فرهنگی هم افزایی در مهندسی فرهنگی جامعه

استقلال فرهنگی

هدف سایت استقلال فرهنگی هم افزایی در مهندسی فرهنگی جامعه

استقلال فرهنگی
امام خامنه ای:

من هم از مسائل فرهنگی نگرانم
و در این نگرانی نمایندگان محترم خبرگان
سهیم هستم.

دولت محترم باید به این موضوع توجه کند
و مسئولان فرهنگی نیز
باید توجه داشته باشند
که چه می کنند،

زیرا در مسائل فرهنگی
نمیتوان بی ملاحظه‌گی کرد.

مسئله فرهنگ مهم است

زیرا اساس ایستادگی
و حرکت نظام اسلامی،
مبتنی بر حفظ فرهنگ اسلامی و انقلابی
و تقویت جریان فرهنگی مؤمن و انقلابی است.

واقعاً همه باید قدر جوانان مؤمن و انقلابی را بدانند
زیرا همین جوانان هستند
که در روز خطر، سینه سپر می کنند.

کسانیکه به این جوانان با بدبینی نگاه می کنند
و تلاش دارند آنها را منزوی کنند،
به انقلاب و کشور خدمت نمی کنند.

البته این جوانان مؤمن و انقلابی
هیچگاه منزوی نخواهند شد.

مطالبی که گفته شد باید بصورت گفتمان
و باور عمومی درآید

که لازمه آن هم

تبیین منطقی و عالمانه این مسائل،

به دور از زیاده روی های گوناگون

و با زبان خوش است.

۱۳۹۲/۱۲/۱۵
leader.ir


---------------------
@esteghlalefarhangi

وبسایت های متفاوت
کلمات کلیدی

قصه لیلی و مجنون شیرازی

قصه دنباله دار لیلی و مجنون شیرازی

در روزگار ما دغدغه فرستاده بزرگ خدا کدام است؟!

طبیب دوار بطبه

ساینا

استقلال در گرو خروج از غرب زدگی

شرق باید خود را بازیابد

من ستایشگر معلمی هستم که...

وبلاگ عمارفیلم شیراز اعلام کرد: پرونده آرگو باز است.

سردار شهید حاج محمود ستوده

پشت صحنه ی مستند عصر امام خمینی

سبک زندگی و تربیت غربی

پیام سرلشکر سلیمانی به امام مقاومت

پایان سیطره شجره خبیثه داعش

پایان داعش با پیام سرلشکر

امام مقاومت

دل آگاهی

روز هنر انقلاب اسلامی

گفتمان انقلاب اسلامی

رزمایش گفتمان ساز

جشنواره فیلم عمار۹۵

متدولوژی تولید علم توسط سید شریف

قال المصنف و قال الاستاذ و انا اقول

مجلس: سالروز آغاز امامت حضرت ولیعصر (عج) تعطیل

راهبردهای راهپیمایی اربعین

دروازه های قدس با پایداری باز می شود

رسانه ی ملی در رقابت با رسانه های سنتی با تنگنای شدید مالی

پروژه کشف راز حافظ

عضویت در گروه تلگرامی راز حافظ

شباهت ماهواره و شمر در شکار مخاطب

آخرین نظرات شما

                             ۲۰ مهر
روز بزرگداشت حافظ

زندگی نامه حافظ شیرازی

خواجه شمس الدّین محمّد حافظ شیرازی متخلّص به حافظ، لسان الغیب. نه تنها یکی از شاعران بزرگ پارسی گوی ایران بلکه از جمله شخصیّت های برجسته و کم نظیر جهانی است. تاریخ تولّد او به درستی معلوم نیست امّا شواهد و قراین قابل اعتنا دلالت دادند که ولادت وی در سال726ه‍ . ق در شهر شیراز بوده است. تذکره نویسان بیان کرده اند که نیاکان وی از کوهپایه اصفهان بوده اند و در زمان حکومت اتابکان سلغری از آنجا به شیراز رفته اند و در شهر شیراز متوطن شده اند. پدر حافظ بهاء الدین محمّد شغل بازرگانی داشته است و مادرش از اهالی کازرون بوده و خانه ایشان در دروازه کازرون شیراز واقع بوده است. نقل شده است پدر حافظ در دوره خردسالی وی دیده از جهان بربست پس از مرگ او خانواده اش از هم پاشید هریک از فرزندان او به گونه از خانواده جدا شدند امّا حافظ که کوچک ترین فرزند خانواده بود با مادر خود در شیراز ماند و زندگی آن دو در تنگدستی می گذشت به همین خاطر بود که وقتی حافظ به سنّ تمیز رسید در نانوایی به شغل خمیرگیری مشغول شد امّا به جهت علاقه ای که به تحصیل پیدا کرده بود ساعاتی را در بین کار به آموختن اختصاص داد و کم کم تمام وقت او به علم آموزی تعلّق پیدا کرد در ردیف جویندگان علوم درآمد و از مجالس درسهای بزرگترین اساتید شیراز بهره برداری کرد و به تحقیق و تحصیل در کتابهای مهمّ ادبی و دینی نظیر کشاف زمخشری، مطالع الانظار قاضی بیضاوی و مفتاح العلوم سکاکی و... مشغول شد محمد گل اندام دوست حافظ که بعدها دیوان وی جمع آوری کرد در ضمن یکی از یادداشت های خود نوشته است: حافظ در مجلس درس قوام الدین ابوالبقائ عبدالله بن محمود بن حسن اصفهانی شیرازی (متوفی772ه‍‌ .ق) معروف به ابن الفقیه نجم فقیه بزرگ آن روزگار حاضر می شد و حتی غزل هایش در آن مجلس می خواند. باز سخن محمّد گل اندام معلوم می شود که حافظ در دو رشته از دانش های زمان خود یعنی علوم شرعی و علوم ادبی تلاش می کرد چون استاد قوام الدین عالم به قرائت های مشهور و غیرمشهور قرآن را‌ آموخته بود و خود نیز در اشعارش به قرائت های چهارده گانه تصریح می کند و تذکره نویسان تصریح کرده اند که تخلّص وی به حافظ نیز از همین اشتغال به قرآن ناشی شده است.

از آنجا که وضع سیاسی کشورها چندان مناسب نبود ولی به جهت تدبیر اتابکان سلغری فارس شیراز وضع مناسبی داشت حافظ در چنان محیطی در خدمت عالمان و ادیبان و عارفان و شاعران بزرگ تربیت یافت با ذکاوت و استعداد فطری و تیزبینی والایی که داشت از شرایط موجود به بهترین صورت بهره برداری کرد. در ضمن از امیران عهد خود که امنیت و آرامش شیراز در نتیجه تدبیر ایشان بود. چند تن را در شعر خود ستود از جمله آنهاست: ابواسحاق اینجو (مقتول به سال758ه‍ .ق) شاه شجاع (متوفی786ه‍ .ق) و شاه منصور (متوفی795ه‍ .ق) حافظ در طول عمر خود تنها به سفر یزد رفت و در آنجا هم مدت کوتاهی اقامت کرد و زود به شیراز برگشت و در این باره سرود:

دلم از وحشت زندانن سکندر بگرفت * رخت بربندم و تا ملک سلیمان بروم

نقل می کنند وقتی شهرت شاعرنوازی سلطان محمود دکنی (780 ـ799ه‍ .ق) و وزیرش میرفیض‌الله انجو به گوش حافظ رسید. علاقمند شد که دیداری از دکن داشته باشد. حافظ به هرموز رفت تا با کشتی محمود شاهی که از دکن آمده بود عازم سفر شود ولی چون به کشتی وارد شد باد مخالف وزیدن گرفت. در نتیجه حافظ از کشتی پیاده شد و غزلی با این مطلع به میرفیض الله انجو فرستاد و بلافاصله به شیراز بازگشت.

دمی باغم به سر بردن جهان یکسر نمی ارزد * به می بفروش دلق ما کزین بهتر نمی ارزد

بر طبق صحیح ترین قول وفات خواجه حافظ در792(ه‍ .ق) در شیراز اتفاق افتاد سودی شارح دیوان حافظ می نویسد: حافظ در طریقت پیرو مرشدی به نام محمّدعطار بوده است.

حافظ در شعر به کمال الدین اسماعیل، سعدی، نزاری قهستانی، رودکی، همام و مولوی نظر داشته است. امّا بین غزل های حافظ با سلمان ساوجی و خواجوی کرمانی شباهت فراوانی به چشم می خورد. در این باره می نویسد:

حافظ مردی بود ادیب، عالم به دانش های ادبی و شرعی و مطلع از دقیقه های حکمت و حقیقت های عرفان. استعداد خارق العاده فطری او به وی مجال تفکرهای طولانی همراه با تخیّل های بسیار باریک شاعرانه می داد و او جمیع این موهبت های ربّانی را با ذوق لطیف و کلام دلپذیر استادانه خود درمی آمیخت و از آن میان شاهکارهای بی بدیل خود را به صورت غزل های عالی بوجود می آورد. او بهترین غزل های مولوی و کمال و سعدی و همام و اوحدی و خواجو و یا بهترین بیت های آنان را مورد استقبال و جوابگویی قرار داده است... تأثّر حافظ از شیوه خواجو مخصوصاً از غزل های بدایع الجمال یعنی بخش دوّم دیوان خواجو بسیار شدیدست و در بسیاری از موارد واژه ها و مصراع ها و بیت های خواجو را نیز به وام گرفته است و با اندک تغییر در غزل های خود آورده است این غیر از استقبال هایی است که از شعر خواجوی کرمانی دارد.

بعد از خواجو حافظ از سلمان ساوجی هم تأثیر بسیاری گرفته است و بعلاوه حافظ از شعرهای سعدی و مولوی هم استقبال کرده است... با این همه، امّا دیوان حافظ به قدری از بیت های بلند و غزل های عالی و مضمون های تازه مملو است که این تأثیرها و استقبال ها و... به شعر حافظ زیان نرسانده و از ارزش آن کم نمی کند و دیوان او مقبول خاص و عام واقع شده است. از اختصاصات شعر حافظ این که وی معنی های دقیق عرفانی و حکمی و حاصل تخیّل های لطیف و تفکرهای دقیق خود را در موجزترین کلام و روشن ترین و صحیح ترین آنها بیان کرده است. او در هر بیت و گاه در هر مصرع نکته دقیق دارد. البته این شیوه سخن گفتن در ادب فارسی تازگی نداشت امّا حافظ آن را تکمیل کرد. بعد از او شاعران در پیروی از شیوه اوست که در آوردن مضامین نو و نکته دقیق تلاش کردند و مبالغه نمودند و همین شیوه است که رفته رفته به شیوع سبک هندی منجر شد.

حافظ در زمان حیات خود شهرت یافت. دیوان کلیات او را که مشتمل بر پنج قصیده و غزل ها و مثنوی کوتاهی معروف به آهوی وحشی و ساقی نامه و قطعه ها و رباعی هاست نخستین بار محمد گل اندام جمع آوری و تدوین کرد بنابر تصریح گل اندام حافظ خود به جمع آوری غزل هایش رغبتی نشان نمی داد.

منابع و مآخذ

1. تاریخ ادبیات ایران، ذبیح الله صفا، تلخیص: محمد ترابی، ج دوم (خلاصه جلد سوّم)، صص 214 ـ 223.

2. تاریخ ادبیات، دکتر توفیق‌ ه‍ سبحانی، ج 2، صص 151 ـ 156.

3. دیوان حافظ، خلیل خطیب رهبر، مقدمه.

4. حافظ خرم شاهی، طرح نو... .


منبع:

http://www.irc.ir/old/occasion/index/default.special/id/524

نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی
rel=nofollow